EN / AR

علائم بیماری نقرس چیست و تغذیه چه نقشی در درمان آن دارد؟

بیماری نقرس و نقش تغذیه در درمان بیماری

بیماری نقرس با تورم، التهاب و درد زجر آور در مفاصل آشکار می شود.
میزان درگیری قسمت های مختلف بدن به این صورت است که ابتدا، مفاصل اولیه انگشت شست پا،

مفاصل دیگر پا، زانوها، مچ پا، مچ دست و مفاصل انگشتان را درگیر می کند.

نقرس
در بعضی مواقع هنگام حملات نقرس، کوچکترین احساس لمس در ناحیه درگیر، حتی تماس ملحفه

یا لباس نیز می تواند باعث درد وحشتناک و غیر قابل تحملی شود. به راستی که نقرس یک نوع بیماری التهابی مفصلی است که به دلیل اختلال وراثتی در توانایی کلیه برای دفع ماده اسید اوریک، ایجاد می شود.

اسید اوریک حاصل سوخت و ساز پروتئین است که در کنار فعالیت های طبیعی سلول های بدن و همین طور اعمال گوارشی ایجاد می شود.کریستال های اسید اوریک در مایع مفصلی(سینوویال) به دست می آید که یکی از مؤثرترین داروها در برابر نقرس است. داروهای دیگری هم برای کنترل حملات نقرس وجود دارد اما با قطع مصرف آنها، بیماری دوباره تشدید می شود، رژیم غذایی مناسب برای کاهش اسیداوریک می تواند مؤثر باشد.

چگونه می توان با رژیم غذایی حملات بیماری نقرس را کنترل کرد؟

کاهش وزن مبتلایان بیماری نقرس:

بعضی از بیماران مبتلا به نقرس به چاقی مبتلا هستند.
کاهش وزن، مخصوصاً کاهش چربی های اطراف شکم باعث جلوگیری از حملات آینده این بیماری می شود. کاهش وزن باید تدریجی بوده، زیرا کاهش سریع وزن مقدار خونی اسد اوریک را افزایش و بیماری نقرس را تقویت می کند.

روزه داری طولانی مدت باعث افزایش اسیداوریک خون می شود، به همین دلیل مبتلایان به نقرس نباید وعده های غذایی خود را جابجا کرده یا جا بیندازند.

رژیم های غذایی که کربوهیدارت کم و پروتئین زیادی داشته باشند، سبب ایجاد موادی به نام کتون ها در بدن می شوند.کتون ها محصولات جانبی سوخت و ساز در بدن هستند که قدرت دفع اسیداوریک به توسط بدن را مختل می کنند.

مصرف داروها باید کنترل شده و منظم باشد.

گاهی بیماری نقرس با مصرف آسپرین و یا داروهای ادرارآور (دیورتیک ها) که برای بالا بردن فشار خون تجویز می شوند، تولید می شود.این نوع داروها می توانند با فعالیت طبیعی کلیه ها برای از بین بردن اسیداوریک از بدن شرکت کنند، اگر هنگام درمان دارویی، گرفتار درد مفصلی شدید، ممکن است پزشک شما داروی دیگری برای شما تجویز نماید.

از مصرف مواد خوراکی که دارای مقدار زیادی پورین هستند دوری کنید.

افرادی که مستعد بیماری نقرس هستند، جذب مواد شیمیایی به نام پورین باعث ایجاد مقدار زیادی اسید اوریک در بدن می شود.غذاهایی که در آنها پورین زیادی یافت می شود عبارتند از: ماهی ساردین، ماهی کولی، قلوه، جگر، مغز، شاه ماهی، قسمت هایی از گوشت، ماهی خال دار، حلزون، گوشت جانوران شکاری، شراب قرمز و آبجو، مصرف این مواد در بیماران نقرسی به صورت کامل باید قطع شود.

مواد غذایی که به مقادیر مقدار متوسطی، پورین بالایی دارند عبارتند از: جوانه گندم، سبوس گندم، لوبیا، نخود، حبوبات کامل، نخود خشک شده، آرد جو، گیاه آسپاراگوس، گل کلم، مغزها و قارچ ها باید به اندازه استفاده شوند.

مصرف بیشتر مایعات:

حداقل روزانه باید 2 لیتر آب یا انواع مایعات برای رقیق کردن ادرار و جلوگیری از تولید سنگ کلیه بنوشید. شراب، آبجو و نوشیدنی های الکلی، مقدار بالایی پورین داشته، پس هر ماده الکلی با از بین بردن اسیداوریک در بدن، دخالت می کند.
نوشیدنی های کافئین دار هم باعث ایجاد اسیداوریک در بدن می شوند، در نتیجه دفع آن را از بدن را سخت و مختل می کنند.

مصرف انواع ماهی های غنی شده از امگا 3:

اسیدهای چرب امگا 3 که در ماهی ها وجود دارد، علائم درد و التهاب را در افراد میتلا به روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) کم می کند.
این اسیدهای چرب مزیت یکسانی را در بیماری نقرس دارند.

مسلماً محتوای پورین موجود در ماهی تا حد زیادی با این جریان مقابله می کند.
بیماران مبتلا به نقرس ممکن است گرفتار افزایش فشارخون، بیماری قلبی، افزایش مقدار کلسترول خون و دیابت شوند، که مراجعه به متخصصین تغذیه برای طرح وعده های غذایی سالم و اشتهاآور می تواند برای آن ها سودمند باشد.

مبتلایان به بیماری نقرس باید موارد زیر را به مقدار قابل توجه ای مصرف کنند:

  • انواع میوه ها، سبزی های تازه (مواردی که ماده پورین دارند نباید مصرف شود) جهت تأمین ویتامین ها
  • مواد معدنی و فیبر خوراکی
  • مصرف مایعات کافی جهت رقیق شدن ادرار و جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه

نقرس

مصرف موارد زیر باید کم شود:

سبزی هایی دارای پورین بالایی هستند مثل:

  • گل کلم
  • گیاه آسپاراکوس
  • اسفناج
  • نخود فرنگی
  • و انواع قارچ ها

از مصرف موارد زیر خودداری کنید:

  • ماهی ساردین
  • استفاده زیاد از حد از گوشت قرمز
  • گوشت شکار و جانوران وحشی
  • شاه ماهی
  • ماهی کولی

مواد غذایی که پورین زیادی دارند مثل:

  • الکل
  • داروهای ادرار آور (دیورتیک ها و یا مدر)
  • داروهایی که اساس ساختار آسپرین در آنها وجود دارد
  • غذاهای فست فودی و مصرف زیاد خوراکی ها