پزشک اغلب می‌تواند یک اختلال اسکلتی – عضلانی را براساس سابقه و نتایج معاینه فیزیکی تشخیص دهد. برای کمک به پزشک در تشخیص یا تأیید تشخیص، تست‌های آزمایشگاهی، آزمایشات تصویربرداری یا سایر روش‌های تشخیصی گاهی لازم است.

تست‌های آزمایشگاهی 


تست‌های آزمایشگاهی اغلب در تشخیص بیماری اسکلتی عضلانی مفید هستند. به عنوان مثال، میزان رسوب گلبول‌های قرمز (ESR)  آزمایشی است که سرعت نشستن گلبول‌های قرمز در کف لوله آزمایش حاوی خون را اندازه گیری می‌کند. ESR معمولاً در صورت وجود التهاب افزایش می‌یابد. با این حال، از آنجا که التهاب در بسیاری از شرایط رخ می‌دهد، ESR به تنهایی تشخیص دقیقی ارائه نمی‌کند.

سطح کراتین کیناز (آنزیم عضلانی عادی که به بیرون نشت می‌کند و در صورت آسیب دیدن عضله در جریان خون آزاد می‌شود) نیز ممکن است آزمایش شود. سطح کراتین کیناز هنگامی ‌افزایش می‌یابد که به طور گسترده عضله تخریب شود.

در آرتریت روماتوئید، آزمایش خون برای شناسایی فاکتور روماتوئید یا آنتی بادی ضد چرخه پپتید سیترولین (ضد CCP) برای تشخیص مفید است.

در لوپوس اریتماتوس سیستمیک (SLE یا لوپوس)، آزمایش خون برای شناسایی آنتی بادی‌های خود ایمنی (آنتی بادی‌های خودکار)، مانند آنتی بادی‌های ضد هسته ای و آنتی بادی‌های اسید دئوکسی ریبونوکلئیک دو رشته ای (DNA)، در تشخیص کمک می‌کند.

برای شناسایی افرادی که ژن خاصی دارند (HLA-B27) می‌توان آزمایش خون انجام داد. افرادی که این ژن را دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به اسپوندیلوآرتریت هستند، گروهی از اختلالات که می‌تواند باعث التهاب کمر و سایر مفاصل و همچنین علائم دیگری مانند درد چشم و قرمزی و بثورات شود.

بعضی از تست‌های آزمایشگاهی نیز برای کمک به نظارت بر پیشرفت درمان بسیار مفید هستند. به عنوان مثال، ESR می‌تواند به ویژه برای کمک به نظارت بر پیشرفت درمان در آرتریت روماتوئید یا پلی میالژیا روماتیکا مفید باشد. کاهش ESR نشان می‌دهد که درمان برای کاهش التهاب در حال انجام است.

 

درخواست مشاوره

مشاوره آنلاین با متخصصان کلینیک درد و توانبخشی نگین آزادی

تیم کلینیک درد و توانبخشی نگین آزادی در کنار تخصص و دانش، اخلاق مداری را در سرلوحه کار خود قرار داده تا بتوانیم برای شما محیطی امن و آرامش بخش را فراهم نماییم. جهت تعیین وقت برای ویزیت حضوری با شماره ۰۲۱۶۲۷۵۶۴۴۱ تماس بگیرید و یا با تلفن گویا به شماره ۰۲۱۴۵۱۸۶۸۰۷ وقت ویزیت خود را معین کنید. همچنین می توانید در فرم زیر شماره تلفن خود را وارد نمایید تا در اسرع وقت با شما تماس گرفته شود.

فرم مشاوره آنلاین

فرم مشاوره آنلاین

 

تست‌های تصویربرداری 


تست‌های تصویربرداری برای تشخیص انواع ناهنجاری‌های اسکلتی عضلانی

انواع مختلف آزمایشات تصویربرداری می‌تواند به پزشکان کمک کند تا اختلالات اسکلتی – عضلانی را تشخیص دهند.

اشعه ایکس 

اشعه ایکس معمولاً ابتدا انجام می‌شود. این تست‌ها برای تشخیص ناهنجاری در استخوان بسیار با ارزش هستند و برای ارزیابی نواحی دردناک، تغییر شکل یافته یا مشکوک به ناهنجاری استخوان گرفته می‌شوند. اغلب، اشعه ایکس می‌تواند به شکستگی، تومور، آسیب، عفونت و تغییر شکل (مانند دیسپلازی رشد مفصل ران) کمک کند. همچنین، بعضی اوقات اشعه ایکس برای نشان دادن تغییراتی که فرد مبتلا به نوع خاصی از آرتروز تجربه می‌کند (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید یا آرتروز)، مفید می‌باشد. در اشعه ایکس بافت‌های نرم مانند عضلات، بورسا‌ها، رباط‌ها، تاندون‌ها یا اعصاب مشاهده نمی‌شود. برای کمک به تعیین اینکه آیا مفصل در اثر آسیب دیدگی جراحت دیده است، ممکن است پزشک از اشعه ایکس معمولی (بدون فشار) یا عکسبرداری از مفصل تحت فشار ناشی از موقعیت‌های خاص (اشعه ایکس فشاری) استفاده کند.

آرتروگرافی نوعی روش اشعه ایکس است که در آن یک رنگ رادیوپک به فضای مفصل تزریق می‌شود تا ساختارها مانند رباط‌های داخل مفصل را ترسیم کند. از آرتروگرافی می‌توان برای مشاهده رباط‌های پاره شده و غضروف‌های تکه تکه شده در مفصل استفاده کرد. با این حال، از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) اکنون عموماً در اولویت با آرتروگرافی استفاده می‌شود.

اسکن استخوان 

اسکن استخوان (نوعی اسکن رادیونوکلئید) یک روش تصویربرداری است که گاهی اوقات برای تشخیص شکستگی استفاده می‌شود، به ویژه اگر آزمایش‌های دیگر، مانند اشعه ایکس ساده و توموگرافی کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) شکستگی را نشان ندهد. اسکن استخوان شامل استفاده از یک ماده رادیواکتیو (پیرو فسفات با برچسب تکنسیوم 99m) است که توسط هر استخوان در حال بهبود جذب می‌شود. این روش همچنین می‌تواند در صورت مشکوک بودن به عفونت استخوان یا توموری که از سرطان در جای دیگر بدن پخش شده باشد، انجام شود. اگر چه اسکن استخوان ممکن است مشکلی در استخوان را نشان دهد، اما ممکن است نشان دهد که آیا شکستگی، تومور یا عفونت وجود دارد یا خیر. این ماده رادیواکتیو از طریق ورید (به صورت داخل وریدی) زده می‌شود و توسط دستگاه اسکن استخوان شناسایی می‌شود و تصویری از استخوان را می‌توان روی صفحه کامپیوتر مشاهده کرد.

توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری تشدید مغناطیسی (ام آر آی) 

توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) جزئیات بسیار بیشتری نسبت به اشعه ایکس معمولی ارائه می‌دهند و ممکن است برای تعیین میزان و محل دقیق آسیب انجام شود. از این آزمایشات می‌توان برای تشخیص شکستگی‌هایی که در اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند نیز استفاده کرد.

ام آر آی به ویژه برای تصویربرداری از عضلات، رباط‌ها و تاندون‌ها بسیار ارزشمند است. اگر تصور شود که علت درد یک مشکل شدید در بافت نرم است (به عنوان مثال پارگی رباط اصلی یا تاندون یا آسیب به ساختارهای مهم داخل مفصل زانو)، می‌توان از ام آر آی ​​استفاده کرد.

اگر ام آر آی توصیه نشود یا در دسترس نباشد، سی تی اسکن نیز مفید است. سی تی اسکن افراد را در معرض تابش یونیزان قرار می‌دهد (به خطرات تابش در تصویربرداری پزشکی مراجعه کنید). سی تی اسکن بهترین تصاویر استخوانی را می‌دهد. با این حال، ام آر آی برای تصویربرداری از برخی ناهنجاری‌های استخوان، مانند شکستگی‌های کوچک مفصل ران و لگن، از سی تی بهتر است. مدت زمانی که فرد تحت انجام سی تی اسکن قرار می‌گیرد بسیار کمتر از ام آر آی ​​است. ام آر آی گرانتر از سی تی اسکن است، و به استثنای استفاده از یونیت‌های روباز، بسیاری از افراد در داخل یوینت ام آر آی احساس کلاستروفوبیک می‌کنند.

سنجش جذب اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA)  

دقیق ترین روش ارزیابی تراکم استخوان، که هنگام غربالگری یا تشخیص کاهش تراکم استخوان یا پوکی استخوان ضروری است، جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA) است. همچنین DXA برای پیش بینی خطر شکستگی فرد استفاده می‌شود و می‌تواند برای نظارت بر پاسخ به درمان نیز مفید باشد. این آزمایش سریع و بدون درد است و اشعه بسیار کمی‌ را شامل می‌شود.

در این آزمایش، از اشعه ایکس برای بررسی تراکم استخوان در قسمت پایین ستون فقرات، مفصل ران، مچ دست یا کل بدن استفاده می‌شود. اندازه گیری تراکم استخوان در این مکان‌ها بسیار دقیق است. هنگام غربالگری افراد در مورد پوکی استخوان، پزشکان ترجیح می‌دهند اندازه گیری ستون فقرات پایین تنه و لگن را انجام دهند. برای کمک به تمایز پوکی استخوان (شایعترین علت نتیجه غیرطبیعی اسکن DXA) از سایر اختلالات استخوانی، ممکن است لازم باشد پزشکان علائم، شرایط پزشکی، مصرف دارو و برخی از نتایج آزمایش خون یا ادرار و همچنین نتایج DXA را در نظر بگیرند.

اولتراسونوگرافی

از اولتراسونوگرافی بیشتر و بیشتر برای شناسایی التهاب داخل و اطراف مفاصل و پارگی یا التهاب تاندون‌ها استفاده می‌شود. در مواردی که سوزن باید داخل مفصل قرار گیرد (به عنوان مثال، برای تزریق دارو یا برداشتن مایع مفصل) از اولتراسونوگرافی نیز به عنوان راهنما استفاده می‌شود. به عنوان جایگزینی برای توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI)، سونوگرافی هزینه کمتری دارد و بر خلاف سی تی اسکن، فرد در معرض تابش قرار ندارد.

سایر روش‌های تشخیصی 


روش‌های تشخیصی انواع ناهنجاری‌های اسکلتی عضلانی

برای کمک به پزشکان در تشخیص اختلالات اسکلتی – عضلانی، بعضی اوقات به اقدامات و آزمایشات دیگری نیاز است.

آرتروسکوپی

آرتروسکوپی روشی است که در آن یک اسکوپ فیبر نوری کوچک (به قطر مداد) در فضای مفصلی قرار داده می‌شود و به پزشک اجازه می‌دهد تا داخل مفصل را ببیند و تصویر را بر روی مانیتور قرار دهد. برش پوست بسیار کم است. این روش در بیمارستان یا مرکز جراحی انجام می‌شود. به فرد بی حسی موضعی، نخاعی، عمومی ‌یا ترکیبی داده می‌شود. در حین آرتروسکوپی، پزشکان می‌توانند تکه ای از بافت (مانند غضروف مفصل یا کپسول مفصل) را برای تجزیه و تحلیل (بیوپسی) بردارند و در صورت لزوم برای اصلاح وضعیت جراحی انجام دهند. اختلالات معمولاً در حین آرتروسکوپی شامل التهاب پوشش سینوویوم مفصل (سینوویت)، پارگی رباط، تاندون یا غضروف و شل شدن قسمت‌های استخوانی یا غضروفی است. چنین شرایطی افراد مبتلا به آرتروز یا آسیب دیدگی مفصلی قبلی و همچنین ورزشکاران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تمام این شرایط را می‌توان در حین آرتروسکوپی ترمیم یا برطرف کرد. با این روش خطر بسیار کمی‌ برای عفونت مفصل وجود دارد.

زمان بهبودی پس از جراحی آرتروسکوپی بسیار سریعتر از روش جراحی قدیمی ‌است. اکثر افراد نیازی به یک شب بستری در بیمارستان ندارند.

آسپیراسیون مفصل (آرتروسنتز)  

از آسپیراسیون مفصل برای تشخیص برخی مشکلات مفصلی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، این روش مستقیم ترین و دقیق ترین روش برای تعیین این است که آیا درد و تورم مفصل ناشی از عفونت یا آرتروز مرتبط با بلور است (مانند نقرس) یا خیر. برای این روش، ابتدا پزشک بی حسی تزریق می‌کند تا ناحیه بی حس شود. سپس یک سوزن بزرگتر را به فضای مفصل وارد می‌کند (گاهی اوقات توسط اولتراسونوگرافی هدایت می‌شود)، مایع مفصلی (مایع سینوویال) را خارج می‌کند (آسپیراسیون) و مایع را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند. پزشک تا جای ممکن مایعات را پاک کرده و رنگ و شفافیت آن را یادداشت می‌کند. آزمایشات دیگری مانند شمارش گلبول‌های سفید و کشت روی مایعات انجام می‌شود. پزشک اغلب پس از تجزیه و تحلیل مایعات می‌تواند تشخیص را ارائه دهد. به عنوان مثال، یک نمونه از مایعات ممکن است حاوی باکتری باشد، که تشخیص عفونت را تأیید می‌کند. یا ممکن است حاوی بلورهای خاصی باشد. به عنوان مثال، یافتن بلورهای اسید اوریک تشخیص نقرس را تأیید می‌کند، و بلورهای دی هیدرات پیرو فسفات کلسیم تشخیص آرتریت پیرو فسفات کلسیم (شبه نقرس) را تأیید می‌کند. این روش معمولاً در مطب پزشک یا بخش اورژانس انجام می‌شود، معمولاً سریع، آسان و نسبتاً بدون درد است. خطر عفونت مفصل حداقل است.

درخواست مشاوره

مشاوره آنلاین با متخصصان کلینیک درد و توانبخشی نگین آزادی

تیم کلینیک درد و توانبخشی نگین آزادی در کنار تخصص و دانش، اخلاق مداری را در سرلوحه کار خود قرار داده تا بتوانیم برای شما محیطی امن و آرامش بخش را فراهم نماییم. این مجموعه همه روزه از ساعت 9 الی 22 وروزهای تعطیل از ساعت 11 تا 19 فعال می باشد. برای تنظیم وقت و مراجعه حضوری می توانید از طریق شماره تلفن های 02162756441  و 09190214543 و تلفن گویا 02145186807 با این مرکز تماس بگیرید..

دوستان شما در کلینیک توانبخشی نگین آزادی

آزمایشات عصب و عضله 

مطالعات هدایت عصبی به تعیین عملکرد عصب‌های متصل به عضلات کمک می‌کند. الکترومیوگرافی، که معمولاً همزمان با مطالعات هدایت عصب انجام می‌شود، آزمایشی است که در آن پالس‌های الکتریکی در ماهیچه‌ها ثبت می‌شود تا به شما کمک کند تشخیص دهید که تکانه‌های اعصاب چقدر به ارتباط بین اعصاب و عضلات (محل اتصال عصب عضلانی) دسترسی می‌یابند.

مطالعات هدایت عصبی، همراه با الکترومیوگرافی، به شما کمک می‌کند تا بدانید در درجه اول آیا مشکلی در نواحی زیر وجود دارد:

  • عضلات (مانند میوزیت یا دیستروفی عضلانی)
  • سیستم عصبی (مغز، نخاع و اعصاب)، که عضلات را کنترل می‌کند (مانند سکته، مشکل نخاع یا پلی نوروپاتی)
  • اتصال عصبی عضلانی (مانند میاستنی گراویس)

مطالعات هدایت عصب به ویژه برای تشخیص اختلالات اعصاب محیطی، مانند سندرم تونل کارپال و فلج عصب اولنار بسیار مفید است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.